1. júní 2007 09:27

Að rata um Evrópu

Pétur Björgvin Þorsteinsson skrifar um meistaranám í Evrópufræðum á Bifröst. Hann segir meðal annars: "Þverfaglega hliðin á Evrópufræðunum á Bifröst heillaði mig frá fyrsta degi. Snilldarleg samsetning námsins sjálfs sem og fjölbreyttur bakgrunnur nemenda vöktu áhuga minn og forvitni. Þá sé ég það sem stóran kost að vera nemandi í skóla sem leggur áherslu á starf í litlum hópum."

ÉG ER Evrópubúi og því þykir mér mikilvægt að rata um Evrópu. Þegar ég var að alast upp sem polli í þorpinu á Akureyri var Evrópa mér "hinn stóri heimur" sem innihélt auk Norðurlandanna bæði Bretland og Þýskaland, jafnvel Frakkland, Ítalíu og Spán. Og ef ég vandaði mig við próflesturinn tókst mér jafnvel að telja upp tólf lönd á landafræðiprófi og þóttist góður.

En fyrir 11 ára dóttur mína sem horfði á Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva er myndin af Evrópu önnur og því sem næst "bara Afríka, Bandaríkin og Ástralía" sem ekki fá að vera með í keppninni. En keppnin var tilvalið tækifæri fyrir okkur til að ræða um Evrópu.

Af fréttum að dæma var hún ekki sú eina sem spurði spurninga þessi tvö kvöld sem hluti þjóðarinnar fylgdist með fríðum flokkum fólks gefa sitt besta á sviðinu í Helsinki þjóðum sínum til sóma. Og gott ef ekki vottaði fyrir fordómum okkar Íslendinga í garð þeirra þjóða sem eitt sinn voru handan járntjaldsins. Fordómar byggjast á engri eða lítilli þekkingu og oftar en ekki eru glötuð tækifæri þeirra helsti fylgifiskur. Og mig grunar að það sé ekki einungis á tónlistarsviðinu sem við fórnum höndum og segjum: "Ó nei, ekki Austur-Evrópa." Við Íslendingar höfum lengi verið framsækin þjóð og eigum að vera það áfram. Við eigum bæði að opna landið fyrir fólki af erlendu bergi brotnu og við eigum að nýta tækifærin sem eru að opnast okkur í öðrum löndum, meðal annars einmitt í Austur-Evrópu.

Sem virkur þátttakandi í félagsstarfi og kirkjulegu starfi á ég hlut að ýmsum samevrópskum verkefnum og hef í gegnum þá vinnu kynnst því hversu mörg tækifæri bíða okkar bæði nær okkur og fjær okkur í Evrópu. Til þess að geta sinnt þessu starfi mínu betur og opnað mér nýja möguleika á þessu sviði skellti ég mér í meistaranám í Evrópufræðum á Bifröst. Námið hefur dýpkað skilning minn á sögu, menningu og stjórnskipulagi Evrópu. Nú þegar ég er vel á veg kominn í náminu finnst mér ótrúlegt hvað ég hef kynnst mörgum nýjum hliðum á Evrópu í gegnum námið, hlutum sem ná langt út fyrir Evrópusambandið sem er jú "bara" ein hlið af mörgum á evrópska samfélaginu.

Uppbygging námsins á Bifröst er eins og sniðin að mínum þörfum. Eftir að hafa verið í tíu ár í atvinnulífinu þar sem einstaka námskeið hafa verið eina skólasetan þurfti ég á staðnámi að halda. Þar sem ég hafði ekki tök á því að hætta að vinna til að fara í nám kom sér vel að geta tekið sex vikna leyfi til að sinna náminu á sumarönninni á Bifröst. Þær vikur komu mér í "gírinn" og voru góður undanfari fyrir blöndu af staðnámi og fjarnámi yfir veturinn.

Þverfaglega hliðin á Evrópufræðunum á Bifröst heillaði mig frá fyrsta degi. Snilldarleg samsetning námsins sjálfs sem og fjölbreyttur bakgrunnur nemenda vöktu áhuga minn og forvitni. Þá sé ég það sem stóran kost að vera nemandi í skóla sem leggur áherslu á starf í litlum hópum. Við sem erum í Evrópufræðunum höfum náð vel saman og ég hef eignast góða vini og samherja. Og einmitt þegar vegurinn upp "námsfjallið" virðist snarbrattur, þá reynist mér stuðningur þeirra einstaklega vel.

Ég er sannfærður um að það var heillaskref fyrir mig að fara í meistaranám í Evrópufræðum. Hvert er þitt næsta skref?
 

Til baka

yfirlit frétta